Danıştay, Lise Müdürlüğü Döner Sermaye Dağıtımını Onayladı
Danıştay, döner sermaye işletmelerinde personel arasında ücret dağıtımını hukuka uygun buldu.
Danıştay 2. Dairesi, döner sermaye işletmelerinde çalışan saymanların, “diğer hizmet sınıfı / diğer personel” olarak değerlendirilmesi ve asgari ücretin bir aylık tutarı ile ücretlendirilmesine dair düzenlemenin hukuka uygun olduğuna hükmetti.
3423 sayılı Milli Eğitim Bakanlığına Bağlı Mesleki ve Teknik Öğretim Okulları Döner Sermayesi Hakkında Kanun çerçevesinde, Bakanlıkça belirlenen alanlarda çalışma saatleri dikkate alınmadan parça başı ücret ödenerek mal ve hizmet üretimi yapılabileceği belirtilmiştir. Bu düzenlemeye göre, her personelin bir ayda alabileceği parça başı ücret toplamı asgari ücretin iki aylık tutarını geçemeyecek şekilde belirlenmiştir. Ayrıca, döner sermaye işletmelerinde elde edilen karın dağıtımında idareye takdir yetkisi tanınmıştır.
Döner sermaye işletmelerinin, uygulamalı eğitim amacı taşıdığı ve kar elde etme amacı gütmediği ifade edilmiştir. Bu işletmelerde yapılan işlerin, uygulamalı eğitimin bir aracı olduğu vurgulanmıştır.
Uyuşmazlık konusu olan yönetmelik hükmü, parça başı ücret ödenerek mal veya hizmet üretiminde çalışan personelin, eğitim ve öğretim hizmetleri sınıfındaki personel için asgari ücretin iki aylık tutarından, teknik hizmetler sınıfındaki personel için bir buçuk aylık tutarından ve diğer hizmet sınıfındaki personel için bir aylık tutarından fazla olamayacağına dair düzenlemeler içermektedir. Bu durum, personelin üretim sürecine katkılarının dikkate alındığını göstermektedir.
Dava, Kocaeli ili Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi Müdürlüğü Döner Sermaye İşletmesinde sayman olarak görev yapan bir kişinin, parça başı ücretin asgari ücretin bir aylık tutarıyla sınırlı olarak ödenmesine itiraz etmesi üzerine açılmıştır. Davacı, saymanların diğer hizmet sınıfı olarak değerlendirilmesinin hukuka aykırı olduğunu savunmuştur.
Davalı taraf ise, parça başı ücret ile ilgili düzenlemelerin yönetmelikle belirlendiğini ve bu düzenlemelerin 3423 sayılı Kanun’a uygun olduğunu belirtmiştir. Ayrıca, saymanların eğitim faaliyetleriyle ilgili olmadığını, dolayısıyla bu düzenlemenin hukuka uygun olduğunu ifade etmiştir.
Danıştay, Anayasa’nın 128. maddesi gereği kamu görevlilerinin haklarının kanunla düzenlenmesi gerektiğini, ancak düzenlemenin sadece tavan tutarını belirlediğini, miktar veya oranının ise yönetmelik ile belirlendiğini ifade etmiştir. Bu bağlamda, yönetmelik hükümlerinin kamu yararına uygun olarak düzenlendiği sonucuna varılmıştır. Sonuç olarak, davanın reddine karar verilmiştir.
